Positiviteit verspreiden. Uitgaan van vertrouwen, liefde, lef en de vraag: wat als het goed gaat? Dat is waar ik iedere dag naar streef. Ik probeer zaadjes te planten, mensen aan het denken te zetten en ze iets moois of fijns mee te geven voor hun dag.

Soms kom ik mensen tegen die daar (letterlijk of figuurlijk) een meester in zijn geworden. Mensen die een olievlek van liefde en positiviteit om zich heen hebben laten ontstaan. Dan maakt mijn hart een sprongetje en denk ik: wow, zie je wel, het kán. En het inspireert anderen!

Dat werd afgelopen zomer geïllustreerd door twee verdrietige gebeurtenissen. Zo overleed meester Marcel, een leerkracht op de basisschool van mijn kinderen. Een man die 40 jaar in het onderwijs heeft gezeten en in 2024 deels met pensioen ging. Gelukkig bleef hij nog één dag in de week voor de klas staan. Meester Marcel overleed plotseling in de laatste week van de afgelopen zomervakantie, en bij een speciaal afscheid vanuit school waren heel veel (oud)leerlingen en ouders aanwezig. Nu wordt er wel vaker veel goeds gezegd over mensen die zijn overleden, maar in dit geval waren alle lovende woorden méér dan terecht: meester Marcel was namelijk één en al liefde, positiviteit en enthousiasme. Als oud-voorzitter van de ouderraad en vader die aan vele activiteiten deelnam en veelvuldig mee op schoolkamp ging, heb ik Marcel talloze keren gesproken. Ik lieg niet als ik zeg dat ik in werkelijk íeder gesprek dat ik met hem voerde, gelachen heb. En dat lachen, die fijne gesprekken voeren, dat deed hij met iedereen. Marcel leidde zijn leerlingen met zó veel positiviteit, zó veel ruimte om extra activiteiten te organiseren of dingen in alle openheid te bespreken, dat hij constant lichtjes om zich heen verspreidde. Hij maakte een onuitwisbare indruk op alle kinderen aan wie hij ooit heeft lesgegeven, met hun ouders en zijn collega’s erbij.

Wat ik me (opnieuw) realiseerde na de dood van Marcel, is dat we veel meer kunnen betekenen voor anderen dan we soms zelf doorhebben. Dat we invloed hebben, en een epidemie van positiviteit op gang kunnen brengen, net zoals Marcel dat deed. 

Iets soortgelijks doet ome Ben. Mijn ome Ben heeft onlangs zijn vrouw verloren. Ze waren meer dan 50 jaar getrouwd, waarvan mijn tante de laatste jaren dementerend was. Toen ome Ben niet meer voor haar kon zorgen, verhuisde ze naar een zorgcentrum. Ome Ben ging dagelijks bij haar op bezoek, ook nadat hij een deel van zijn been moest laten amputeren. Daar komt nog eens bij, dat mijn neef, hun jongste zoon, een paar jaar daarvoor zichzelf het leven heeft ontnomen. Al met al heeft ome Ben de laatste jaren een niet heel gemakkelijk leven. Toch heeft hij, ondanks alles, altijd de draad weer op proberen te pakken. Zo ging hij iedere dag met zijn scootmobiel van zijn eigen zorgcentrum naar dat van mijn tante. Om even bij haar te zijn, samen koffie te drinken. Ik vind het een bijzonder gebaar van liefde. En ik niet alleen, want het zorgcentrum waar hij zit, maakte er eerder een prachtig filmpje over. Zo verspreidde ome Ben niet alleen liefde richting zijn vrouw, maar inspireerde hij daar, via het filmpje en op andere manieren, ook nog eens veel meer mensen mee.

Net als meester Marcel, is ome Ben een voorbeeld van de manier waarop je liefde en positiviteit in je leven kunt verspreiden. Eén op één of voor klassen vol met kinderen: we hebben meer invloed dan we denken. En we kunnen allemaal het verschil maken, iedere dag. Doe je ook mee?

Maak er een mooie dag van!

Gijs van Oorschot
Veranderaar