“Liever kwijt zijn waar je echt van houdt, dan iets houden wat je toch niet mist.” “Kijk je om je heen, en zie je dan de zon? Of zoek je achter alles naar de schaduw op de grond?” “It’s a beautiful day, don’t let it get away.” Zomaar wat zinnen uit liedjes van Bløf, Marco Borsato en U2. Voor mij vertegenwoordigen deze zinnen (en liedjes) een belangrijke gedachte: je hebt een keuze in hoe je naar het leven kijkt. En naar alles ín dat leven.

Die keuze bepaalt niet alleen hoe goed jij je voelt, maar ook wat je voor anderen kunt betekenen. Want positief kijken betekent positief denken en positief denken betekent vaak méér mogelijkheden zien. Dan wordt zwart-wit een brede schakering aan grijstinten. Of beter nog: een bont pallet vol kleuren. 
 
Positief denken is handig als we kijken naar de grote opgaven waar we samen voor staan. Neem bijvoorbeeld de zorg. Het nieuwe kabinet gaat weer bezuinigen op de zorg. Veel van die bezuinigingen hebben betrekking op preventie. Ik denk dan: als we dat doen, gaan we júíst meer kosten maken. Als we in plaats van bezuinigen juist investeren in preventie, dan hebben we over tien jaar significant minder kosten in de zorg. Daarvoor moeten we wel eerst een paar hardnekkige andere gedachtepatronen overwinnen: dat de zorg veel te duur is, dat je nú brandjes moet blussen en dat zorg vooral gericht zou moeten zijn op genezen, in plaats van voorkomen.

Investeer je aan de voorkant in meer bewegen in de buitenlucht voor ouderen, zodat ze pas op veel latere leeftijd dementie krijgen? Of blijf je je aan de achterkant afvragen waarom mensen met dementie toch zo’n grote kostenpost vormen in de zorg (om daar vervolgens op te moeten bezuinigen)? Investeer je aan de voorkant in het mentale welzijn van jongeren of constateer je dat er steeds meer jongeren een beroep doen op de GGZ en dat dat allemaal veel te duur wordt? Om dat soort stappen te kunnen zetten, moeten we uit het patroondenken stappen. 

Alles wat je aandacht geeft, groeit. Dat geldt ook voor je gedachten: hoe meer je gaat geloven dat goede zorg bestaat uit genezen in plaats van voorkomen, hoe meer je gaat geloven dat dat de enige waarheid is. Dat je er ook ánders naar kunt kijken, komt dan niet meer bij je op.  
 
Ook op gemeentelijk niveau zijn hier uiteraard voorbeelden van. Wat doe je met een milieustraat die al een tijdje geleden uit zijn voegen is gebarsten? Blijf je ‘brandjes blussen’ of ga je kijken vanuit mogelijkheden? Vanuit de vraag: waar vinden we dat deze milieustraat over 30 tot 40 jaar zou moeten staan? Durf je een stip op de horizon te zetten en hier stapsgewijs naartoe te werken, zodat je een langetermijn–oplossing creëert? 
 
Deze milieustraat is natuurlijk slechts één van de vele voorbeelden. Het geldt voor allerlei grote en kleine gemeentelijke vraagstukken. Laten we vandaag de keuze maken om vastgeroeste denkpatronen los te laten en te kijken vanuit positiviteit. Want: niks is zwart-wit, het leven zit boordevol kleur. Je hoeft het alleen maar te zien.  
 
Ik wens je een prachtige, kleurrijke dag! Don’t let it get away! 
 
Gijs van Oorschot 
Veranderaar